උරහිසේ ආබාධයක් ඇති වුවොත් එය සියලු ක්‍රියාකාරකම් කෙරේ බලපානු ඇත. විශේෂයෙන් ක්‍රීඩකයන්ට මෙහි බලපෑම ඉතා ඉහළ අගයක් ගනු ඇත. කෙසේ වෙතත් මෙසේ වන්නේ උරහිස අභ්‍යන්තර පටකවල ඇති වන ගැටලු නිසාය. එසේම බෙල්ලේ ඇති වන ගැටලු මෙන්ම උරහිස් ආබාධවලට ලක් වන අවස්ථාවල මෙකී තත්ත්වය දැකගත හැකිය. ඊට අමතරව හෘදය වස්තුව ආශ්‍රිතව මෙන්ම අක්මාව ආශ්‍රිතව ඇති වන රෝගී තත්ත්ව නිසාද උරහිසේ ආබාධ ඇති විය හැකිය. මෙහිදී ප්‍රධාන වශයෙන් ඇති වන්නේ මාංසපේශිවල වේදනාවයි. උරහිස සමබරව ස්ථාවරව තබාගනේ පේශිවලිනි. ඒ සඳහා පාලනයකින් තොරව බරක් යෙදවීමෙන් ඉතා ඉක්මනින් උරහිස ආබාධිත වේ. එක් පේශියක් දුර්වල වීමේදී අනෙක් පේශිවලද අර්බුදයක් නිර්මාණය වේ. ඒ නිසා උරහිස වටා ඇති සියලු පේශි ශක්තිමත් කිරීම කළ යුතුය.ඒ සඳහා ස්වවායු ගණයේ ව්‍යායාම මෙන්ම පේශි ඇදීමේ ව්‍යායාම හා නම්‍යශීලී ව්‍යායාම කළ හැකිය. ඒ තුළින් මාංසපේශිවල දුර්වලතාවය මගහරවා ගත හැකිය. ඩබෙල් උපයෝගී කරගෙන ආබාධිත අත ඉහළට, පහළට, හරහට දිගහරින්න. මෙසේ කිරීමේදී සුළු ආබාධයක් හෝ පැමිණිය හොත් පේශි සිරවීමකට ලක්විය හැකිය. එසේ වුවොත් අයිස් තැබීමක් සිදු කළ යුතුය. සුළු වේදනාවක් ඇති වූයේ නම් එය උග්...

  වයස් බේදයකින් තොරව වැලඳිය හැකි රෝගී තත්ත්වයක් ලෙස පිළිකා රෝගය හඳුනාගත හැකිය. තරුණ අවදියේදී රෝගයට ගොදුරු වුවහොත් එය සුව කරගැනීමට බොහෝ අවස්ථා තිබේ. එහෙත් වයස්ගත වීමත් සමග රෝගය සුව කරගැනීමේ අපහසුතා රැසක් ඇති විය හැකිය. මෙවැනි රෝගීන් ශාරීරික මෙන්ම මානසික අපහසුතා රැසකට ගොදුරු වේ. එය යථා තත්වයට පත් කරගැනීමට දැඩි කැපවීමක් මෙන්ම වෙහෙසක්ද දැරිය යුතුය.යම් රෝගියකු ව්‍යායාම වෙත යොමු වන්නේ නම් ඒ සඳහා අවශ්‍ය පරිසරය හා උපදෙස් ලබාදීම අනිවාර්ය වනු ඇත. ඒ නිසා ප්‍රථමයෙන් පිළිකා රෝග සම්බන්ධ වෛද්‍යවරයකුගේ උපදෙස් ලබාගත යුතුය. එහිදී ව්‍යායාම කළ යුතු අවස්ථා, කාලය,  ප්‍රමාණය පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් ලබාගත හැකිය. රෝගීන් ප්‍රතිකාර ගනිමින් ව්‍යායාම කිරීමේදී ඒ පිළිබඳ දැඩි සේ විමසිලිමත් විය යුතුය. එසේම කම්පන අඩු ව්‍යායාම (Low impact exercise) වෙත යොමු කළ යුතුය. ඊට අමතරව නම්‍යශීලී ව්‍යායාම වෙතද යොමුවිය යුතුය. වඩාත් යෝග්‍ය වන්නේ මඳ වේගයෙන් දිවීම වැනි ව්‍යායාමයි. එවැනි ව්‍යායාම දිනකට විනාඩි 20ක් සතියකට දින 3ක් පමණ කළ යුතුය. ප්‍රතිකාරවල ස්වභාවය අනුව ව්‍යායාම වෙනස් කළ හැකිය. ව්‍යායාම මඟින් රෝගය උත්සන්න වන ආකා...

  මානසික ආතතියට පත්වීම සුලබව දැකගත හැකි අවස්ථාවකි. විවිධ අන්තර් පුද්ගල මෙන්ම සමාජ සබඳතාද මෙකී තත්ත්වයට පත් වීමට මිනිසාට මග පාදයි. සියලුම රෝහල්වල පාහේ මෙවැනි රෝගීන්ට ප්‍රතිකාර වැඩසටහන් ආරම්භ කර තිබේ. කෙසේ වෙතත් මානසික බිඳ වැටීම පාලනයට ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් වෙත යොමු කිරීම ඉතා සාර්ථකය. ප්‍රතිකාර සමඟ ව්‍යායාම කිරීම රෝගියාගේ මනස තෘප්තිමත් කරයි. ඒ තුළින් ඇති විය හැකි ගැටලු රැසක් මග හරවාගත හැකිය. ශරීරයේ හැඩය හා ශක්තිය මනා ලෙස පවත්වා ගැනීමට හැකි වීමෙන් යම් පුද්ගලයකුගේ මානසික තෘප්තිය ඉහළ යන්නේය. ඒ තුළින් මානසික බිඳවැටීමකට ලක් වූ අයෙකුගේ මානසිකත්වය ඉහළ යාමද නිරායාසයෙන් සිදු වේ. කෙසේ වෙතත් මානසික ආබාධවල වෛද්‍ය නිර්දේශය ඉතා වැදගත් වන අතර ඒ අනුව ව්‍යායාම වෙත යොමු කළ යුතුය. මානසික අවපීඩනයට ලක් වූ අයෙකු තවත් පුද්ගලයකුගේ, මෙහෙයවීම යටතේ ව්‍යායාම කරන්නේ නම් එය ඉතා සාර්ථකය. ඒ අනුව ව්‍යායාම සැලැස්මක් සකසා ගත යුතුය. ප්‍රථමයෙන් කම්පන අඩු ව්‍යායාම කළ හැකියි. ඒ අනුව මුහුදු වෙරළක ඇවිදීම, මඳ වේගයෙන් දිවීම වැනි දෑ කළ හැකිය. ඊට අමතරව යෝග ව්‍යායාමවල යෙදිය හැකිය. ඒ තුළින් ඉතා ශීඝ්‍රයෙන් මනස නිරවුල් කරයි. ද...

  දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු බොහෝ මවුවරු රූ සපුව පවත්වාගෙන යාමට මෙන්ම තමන්ගේ කායික යෝග්‍යතාවය පවත්වාගෙන යාමට ව්‍යායාම සිදු කරයි. ගර්භණී සමය නිසා මවගේ බර කිලෝ ග්රෑම් 7 සිට 11 දක්වා ප්‍රමාණයක් වැඩි විය යුතු වුවත් සමහර මවුවරු අනවශ්‍ය ලෙස ආහාර ගැනීමෙන් ඊට වඩා වැඩි බරක් දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු වැඩි කරගනී. ගර්භණී සමයේ ක්‍රියාශීලීත්වය අඩු මට්ටමක පැවැතීම බර වැඩි වීමට මෙන්ම පේශි දුර්වල වීමටද හේතු වේ. මේ නිසා ශරීරයේ බොහෝමයක් පේශි දුර්වල වන අතර ගරංශයේ වර්ධනය නිසාත්, උදරයේ පේශි දුර්වල නිසාත් උදරය විශාලව පවතී. මෙය මවගේ සිරුරේ හැඩය පවත්වා ගැනීමට බාධාවකි. එම නිසා වර්තමානයේ සාමාන්‍ය දරු ප්‍රසූතියක් ලැබූ මවුවරුන් තමාගේ හැකියාව පරිදි දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු ඉක්මනින්ම ව්‍යායාම කිරීමට උපදෙස් දෙනු ලබයි. කෙසේ වෙතත් දරු ප්‍රසූතිය නිසා ඇති වන සංකූලතා ඇති බැවින් පළමු සති 6 තුළ අධිතීව්‍රතාවයකින් වැඩි කාලයක් ව්‍යායාම නොකළ යුතුය. පේශි ඇදීමේ ව්‍යායාම අනවශ්‍ය ලෙස සිදු නොකළ යුතු අතර අනවශ්‍ය බරක් නොඑසවිය යුතුය. සිසේරියන් සැත්කමකට පසු අඩුම තරමේ සති 6ක පමණ කාලයක් ව්‍යායාමවල නොයෙදිය යුතුය. ඉන්පසු ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු...

  ගර්භණී සමයේ ව්‍යායාම කිරීම මවගේ මෙන්ම දරුවාගේද යහපත් සෞඛ්‍ය තත්වයක් ඇති කරගැනීමට උපකාරී වේ. විශේෂයෙන්ම මවන්ගේ කායික සහ මානසිකව ඇති වන තෘප්තිමත් භාවය කුස තුළ සිටින දරුවාගේ වර්ධනයට බෙහෙවින් බලපායි. එමෙන්ම මේ කාලයේදී මවගේ වැඩි වන බර පාලනය ඉතා අත්‍යවශ්‍ය කටයුත්තකි. අනවශ්‍ය සිරුරේ බර මවට කායික අපහසුවක් මෙන්ම විවිධ ලෙඩ රෝගවලටද හේතු වේ. ගර්භණී සමයේ දියවැඩියාව සහ රුධිර පීඩනය වැඩි වීම වැනි රෝග මතු විය හැකි අතර එම රෝග ඇති වීම වැළැක්වීම සහ පාලනය සඳහාත් ව්‍යායාම උපකාරී වේ. දියවැඩියා රෝගය 50% පමණද අධිරුධිර පීඩනය 40% පමණද ව්‍යායාම මඟින් අඩු කරගත හැකිය. කායික යෝග්‍යතාවය වැඩි වූ මවකට ආත්ම විශ්වාසයෙන් යුතුව දරු ප්‍රසූතියට මුහුණ දිය හැකිය. ව්‍යායාම කිරීමට අවදානම් සහිත මව්වරු සෑම මවකටම සෑම අවස්ථාවකදීම ව්‍යායාම සුදුසු නොවන අතර සමහර තත්වයන් ව්‍යායාම්වලට අවදානම් තත්වයන් ලෙස සැලකේ. පහත දැක්වෙන මවුවරුන් ව්‍යායාම් නොකළ යුතුය.  • හෘදය වස්තුවේ ආබාධ  • පෙණහලු රෝග, ආබාධ ඇති මවුවරු  •ගැබ්ගෙළ මද වශයෙන් විවෘතව පවතින හෝ ගැබ්ගෙළ විවෘත වීමට වැළකීමට ප්‍රතිකාර කර ඇති මවුවරු  • බහු කලල සහිත ම...

  කෙම කතා නොකර ළදරුවන් ගේ ලිංග පෙදෙසට ගම්මිරිස් ඇටයක් හපා පිඹිනු. නිරෝගී බව ඇතිවේ. එහි විද්‍යාත්මක පදනම අතීතයේ දී ගැබිණි මව්වරු දරුවන් බිහිකිරීම සඳහා රෝහල්වලට නො ගියෝ ය. දරු ප්‍රසූතිය සිදු කළේ නිවසේ දී ම ය. ඒ සඳහා පැරණි ගම්වල හැම ගෙදරක ම පාහේ ඒ සඳහා ම වෙන් කළ කාමරයක් තිබිණි. ඇතුල් ගේ කළුවර කාමරේ, ඇදුම් ගේ ආදී නම් වලින් එය හැඳින්වුණේ ය. අතිශයින් ආවරණයෙන් යුතු එහි දරු ප්‍රසූතිය සඳහා එම යුගයේ හැටියට, වරතමාන ප්‍රසූතිකාගාර දෙස බලන කල නම් ප්‍රාථමික යයි කිව හැකි පහසුකම් තිබිණි. අවශ්‍ය පහසුකම් එ නම් විඳිවැල ආදීය එහි දක්නට ලැබිණි. දරු ප්‍රසූතිය සඳහා එම කාමරයට ඇතුල් වෙන ගැබිණි මාතාවට ගමේ පළපුරුදු වින්නඹු මාතාවක ගේ නොමද සහාය ලැබුණ බැවින් දරු ප්‍රසූතිය පහසු විය. මේ අයුරින් සිදු කරන දරු ප්‍රසූතිය සඳහා සම්පාදනය කරන ඖෂධ අතර ඉගුරු මිරිස් නොහොත් ගම්මිරිස් වලට හිමි ව තිබුණේ විශේෂ ස්ථානයකි. දරු ප්‍රසුතිය නිසා සිදුවන තුවාල සුවකිරීමේ ගුණයෙන් යුක්ත ඉගුරු මිරිස් නොහොත් ගම්මිරිස්වල ඇති ඖෂධීය ගුණය මව්වරුන්ට ලබාදීමේ පුරුද්දක් හා සිරිතක් එකල පැවතිණි. එම කාර්යය සිදු කළේ ගම්මිරිස් හොදි පිස බත් සමඟ කෑමට පම...

  කෙම ගෝ වෛද්‍යවරයෙක් ලවා කං පලයක් සාදවා කතා නො කර ගෙනැවිත් අස්ථිය බිඳුණු ගවයා ගේ කරේ බඳිනු. අස්ථිය සුව වේ. . එහි විද්‍යාත්මක පදනම ගවයෙකු ගේ අස්ථියක් බිඳුණු විට ගව හිමියා ඒ බව ගමේ ගවයින්ට ප්‍රතිකාර කරන වෛද්‍යවරයාට දැනුම් දෙනු ලැබේ. එ විට වෛද්‍යවරයා බෙහෙත් ගෙඩියක් සාදා දෙනු ලැබේ. එය හඳුන්වන්නේ කෙං පලය යනුවෙනි. ඉන්පසු ව ගව හිමියා කළ යුත්තේ කතා නො කර කෙං පලය ගෙනැ විත් අස්ථිය බිඳුණ ගවයා ගේ කරේ බැඳීම ය. මෙසේ කෙං පලය බැන්ද පසු කෙටි කලක දී ගවයා සුවපත් වේ. වෙනත් ප්‍රතිකාර අවශ්‍ය නොවේ. ගවයෙකු ගේ ශරීරගත ආබාධයකට බෙහෙත් ගෙඩියක්‍කරේ එල්ලුව විට එම ආබාධය සුවවෙන්නේ කෙසේ ද යන්න මෙම කෙම් ක්‍රමය පිළිබඳ ව අසන ඔබට විමතියක් විය හැක. සැබවින් ම මෙහි විද්‍යාත්මක පදනමක් පවතී. එය මතුකර නොගෙන කුතුහලයට පත්වීම නිරර්ථක ක්‍රියාවකි. කෙං පලය යනු ඖෂධ වර්ග සංයෝග කොට සාදනු ලබන්නකි. එයට බෙහෙත් ගෙඩිය කියා ද කියනු ලැබේ. එ මෙන් ම සකසනු ලබන්නේ හෝ වෛද්‍ය කර්මය උගත් දක්ෂ පළපුරුදු වෛද්‍යවරයෙකි. ඒ සඳහා ඔහු භාවිතා කරනු ලබන්නේ ඇති වී ඇති රෝගී තත්ත්වයට එ නම් කැඩුම් බිදුම් සුවපත් කිරීම සඳහා ගුණ ගෙන දෙන ඖෂධ එකතුවකි. ප්‍රථමයෙන්...